TER DILFT

  • MIEKE HOOGHE, NICK MATTAN EN SARA VAN RANST
    Respectievelijk tekenaar en vormgever bij ONBETAALBAAR hebben Ter Dilft grafisch geplunderd nog voor de echte verhuis begonnen was. Door een macro lens keken ze naar het gebouw en met een schetsboek en een camera als gereedschap roofden ze alle details, patronen en teksten die hen het bewaren waard leken. Met dit materiaal gingen zij aan de slag om nieuw, autonoom grafisch werk te creëren, dat ze doorheen het gebouw op de muren zetten. Het resultaat hiervan is een ontmoeting tussen een permanente en vergankelijke output, in de vorm van prints, projecties en teksten. Hiermee geven zij een grafisch eerbetoon aan ieder die Ter Dilft vorm gaf, van dichter tot architect tot tuinman. Nick en Mieke werden bijgestaan door Sara Van Ranst, zelf ook vormgever, die zich had opgegeven als vrijwilligster.

 

  • ÉLISE VAN THUYNE
    Élise heeft een opleiding als taal­wetenschapper, maar in alles wat ze doet is ze autodidact. Sinds jaren is ze een ‘­vernieler’ en een ‘bouwer’: ze neemt weg wat te veel is en voegt een nieuwe ­essentie toe. Ze keerde ze voor KRAAK terug naar de ­oorspronkelijke vorm van de ­architectuur, met als ­intentie: een ­doordachte ­afbraak zodat het gebouw een ongekende ­schoonheid kan oproepen. Zelf formuleert ze het zo: “onze maat­schappij is getiktakt om alles nieuw te ­maken, te kopen en iets ‘af’ te zien, alles perfect weg te werken. Een gebouw wordt pas als mooi ervaren als het ‘af’ en ‘­gelekt’ is. Door mijn dagelijkse werk zie ik de schoonheid van de slijt en de afbraak…”

 

  • NATHAN WOUTERS, HANNES DEREERE EN SILKE HUYSMANS
    Nathan studeerde architectuur aan de UGent. Na zijn studies legde hij zich gedurende een jaar toe op het ambacht van het meubelmaken. Momenteel combineert hij uiteenlopende projecten op kleine schaal met een architectuurstage bij noAarchitecten. Hannes en Silke vormen samen de kern van het makersduo Ansicht. De voorbije jaren legden ze zich vooral toe op theaterprojecten, vaak op locatie. Hun werk toont een specifieke interesse voor landschappen, gebouwen en oprukkende stedelijkheid en het verband ervan met ­herinnering en geheugen. Voor KRAAK bouwden ze een stoffige archiefkast waar je het integrale archief van cc Ter Dilft van 2015 tot 1977 kunt bekijken. Een kastdeur brengt je naar een volgende ruimte die in het teken staat van 1976, het jaar van de opening. Een kopieerapparaat stelt bezoekers in staat om herinneringen die ze tegenkomen te reproduceren en te schenken aan een nieuw archief dat aan het oude wordt toegevoegd.

 

  • NATASJA BILLIAU
    Natasja volgde de opleiding grafische vormgeving in Sint-Lucas Gent. Als graficus in wording was ze in de ban van recyclage, vanuit de vaststelling dat er in het ­grafische vak enorm veel papier wordt verspild en weggegooid. ONBETAALBAAR noemt ze haar natuurlijke biotoop, een plek waar ze thuiskomt. Omdat ze het prettig vindt om deel uit te maken van een ­collectief, omdat ze er met haar handen kan werken en omdat het een ecologisch initiatief is. Naar eigen zeggen beschikt ze niet over de skills noch het gereedschap om een ­ontwerp ­technisch te realiseren: ze is hier om te ­leren en te proberen. Voor de KRAAK richtte ze de ‘Soevenirshop’ in – een shop waar mensen met hun herinneringen aan Ter Dilft terecht konden – met behulp van kartonnen verhuisdozen, heel veel nietjes en een beetje Tesa crêpe.

 

  • RICHARD DUYCK
    Richard studeert fotografie aan het KASK in Gent en hoopt in 2016 zijn mastergraad te halen. Sinds de ONBETAALBAAR-­editie in Vooruit – waar hij overigens stage liep – maakt hij deel uit van het vast team. Voor het KRAAK-parcours maakte hij de ‘Kamer Obscura’: een volledige verduisterde ruimte die de binnenkant van een camera ­simuleert. De bezoeker treedt dus a.h.w. een camera binnen, van waaruit hij, ­doorheen een projectiegat, naar de ‘buitenwereld’ kijkt. Deze wereld is het gebouw van Ter Dilft, waarvan Richard de structuren wilde accentueren. Richard volgde het hele KRAAK-project en zorgde samen met Sarah Eechaut voor alle beelden in dit boek.

 

  • DIETGER VANWYNSBERGHE
    Dietger studeert installatie-kunsten aan het KASK in Gent. Zijn praktijk omvat beeldhouwen, tekenkunst, film, grafiek en meubelontwerp. In zijn werk, dat vaak rond thema’s als tijd en herinneringen draait, vindt hij zichzelf telkens opnieuw uit. Zo spreekt hij met elke installatie met iedereen die bereid is zijn taaltje te leren, zijn ­codes te herkennen. Bij hen hoopt hij, vooral met zijn sculpturaal werk, herinneringen en ­verlangens bloot te leggen en op te wekken. Zijn bijdrage aan het KRAAK-parcours omvat de inrichting van een ‘crematiekamer’ die hij met een bunsenbrander en kaarsen te lijf ging; het opbouwen van de ­voormalige balie tot een vervaarlijk ­gebarsten terrarium, en een herinneringsruimte waar een sculptuur uit de tuin van Ter Dilft langzaam maar onvermijdelijk wordt ­begraven onder zandkorrels.

 

  • WANNES DE BRUYCKER
    Wannes heeft een opleiding ­Beeldende Kunsten in Sint-Lucas Gent achter de rug. Als zelfstandig ontwerper realiseert hij voornamelijk interieur-projecten. In ­opdracht van Meubelatelier Roose maakte hij meubels op maat. In het kader van het KRAAK-parcours probeerde hij het gebouw van Ter Dilft terug naar zijn naakte, pure vorm te transformeren door zoveel ­mogelijk overbodige objecten en dingen weg te ­halen.

 

  • JAN FACK
    Jan is grafisch vormgever en ­restaurateur van moderne meubelen. Hij heeft een grote voorliefde voor stoelen, voor hem het basismeubel waar alles in vervat zit: vorm, ­functie, noodzakelijkheid. Voor het KRAAK-­parcours maakte hij een tipi ­vervaardigd uit hout uit het zadeldak en zilverfolie. Jan maakte samen met de ­andere krakers ook een laatste hommage aan de ­aesculus pavia x aesculus ­hippocastanum, de kastanjeboom die samen met het ­gebouw zal neergaan. Een hele kamer met meer duiding over deze bijzondere boom en de manier waarop ONBETAALBAAR hem samen met atelier NAUWAU een leven na de dood wil schenken.

 

  • SOPHIE DE SOMERE
    Sophie is mede-oprichtster en huidige coördinator van ONBETAALBAAR. In het dagelijks leven is ze programmator Jong Theater voor Theater aan Zee, verzamelt al jaren mooie, unieke objecten die ze op rommelmarkten, beurzen of in brokant­winkeltjes vindt, maar schuwt ook het groot huisvuil en containerparken niet om waardevolle materialen van de vernietiging te redden. Ze houdt van samenwerking en bedenkt rond deze afval-materialen telkens nieuwe concepten om met anderen rond aan de slag te gaan.

 

  • PIETER STAS
    Pieter richtte in 1997 het befaamde ­Goeyvaerts Strijktrio op, dat verschi­llende ­opnames ­realiseerde en regelmatig in het buitenland wordt ­uitgenodigd. Pieter zingt daarnaast bij de ­ensembles ­Cappella ­Pratensis en Vox Luminis. Hij ­maakte voor het KRAAK-parcours de Achtvorm: een ­installatie ­waarbij je als bezoeker kan ­luisteren naar 40-­stemmig motet van ­Thomas Thallis: 40 ­zingende cello’s die via een multitrack naar 8 ­verschillende luidsprekers worden gestuurd. Een ­technisch ­huzarenstukje waarbij de luisteraar zich laat overspelen door klanken. En een ­melancholische ode aan het gebouw waar jarenlang muziek is gemaakt.

 

  • VZW UNITED SKATEBOARDERS
    United Skateboarders werd in 2012 opgericht door Christophe (Primo) De Paepe, Mohamed Saouti en Michael Deleyre. De VZW wil skateboarders kunnen ­begeleiden en van mogelijkheden voorzien op sportief, sociaal, creatief, cultureel vlak en qua opleiding. Voor KRAAK creëerde Primo een skateparcours doorheen en tot buiten het gebouw. Voor één keer werd het verbod ‘verboden te skaten’ op zijn kop gezet.