BASTARD #06

VERHAAL Amarant is wijdverspreid en al héél lang in cultuur, zowel bij de Inca’s en Azteken als in Oost-Azië, zelfs tot in Griekenland. In -Midden-Amerika gaat de teelt tot 7000 jaar terug. Tijdens de kolonisatie werd dit gewas door de Spaanse overheersers verboden, vermoedelijk omdat het zaad tijdens vruchtbaarheidsrituelen gebruikt werd.
Amarant bevat erg veel eiwitten, in concentraties hoger dan in de meeste andere gewassen. Dat is de reden waarom astronauten van NASA koekjes op basis van amarantzaad meekregen op ruimtemissies. Als ‘superfood’ verscherpte de plant eeuwen geleden de prestaties van rennende Azteken en pept in moderne tijden de weerstand van astronauten op. Er is ook een inheemse amarant: de kleine majer (Amaranthus blitum) die hier vroeger in het wild geplukt werd. Jammer genoeg nu zeer zeldzaam geworden.

GEBRUIK Rauw in salades (jonge blaadjes) of gekookt als spinazie (oudere bladeren). De bladeren bevatten oxaalzuur, wat niet schadelijk is, maar overdaad kan leiden tot nierstenen. De zaden zijn lekker geroosterd of kunnen vermalen worden tot (glutenvrije) bloem. Door zijn opvallende pluimen of aren, is de amarant ook geliefd als tuinplant of snijbloem.

details BASTARD #06
  • a.k.a.: bladamarant
  • LAT. NAAM: amaranthus mangostanus var.hijua
  • FAMILIE: amarantenfamilie
  • OORSPRONG: Midden- en­Zuid-Amerika
  • SCHENKER: Stijn Derammelaere