BASTARD #05

VERHAAL Chia zou al meer dan 3500 jaar geteeld en geconsumeerd ­worden, in Midden-Amerika, door de Azteken, de Inca’s en de Maya’s. Het was kostbaar, vermoedelijk kon het zaad ook als betaalmiddel gebruikt ­worden. De teelt zou omvangrijker geweest zijn dan die van maïs. Het zaad werd op ­allerlei manieren aangewend: vermalen tot bloem in een soort cake, rauw als tussendoortje, als medicijn en als ‘running food’: boodschappers konden een dag lopen met één hand chiazaad. Met de teloorgang van de oude Zuid- en ­Midden-Amerikaanse beschavingen verdween ook de chia, maar ze werd recentelijk weer ontdekt in Mexico. De vrucht is nu aan een opmars bezig in Peru en ­Argentinië en zelfs in Australië.

GEBRUIK Een populair drankje in Mexico is de ‘chia fresco’: de zaden geweekt in water of fruitsap. De vrucht is lekker zowel rauw als gekookt. Ook de bladeren zijn eetbaar, rauw voor jonge blaadjes, gestoofd of verwerkt in een soep voor de oudere bladeren. Het zaad van chia kan je laten ontkiemen op vochtig keukenpapier en de jonge scheuten eten. Het zaad is rijk aan omega 3-vetzuren, vezels, ijzer (méér dan spinazie) en ­magnesium.

details BASTARD #05
  • LAT. NAAM: salvia hispanica
  • FAMILIE: lisbloemenfamilie
  • OORSPRONG: Midden-Amerika
  • SCHENKER: Aaron De Keyzer