BASTARD #03

VERHAAL Brave Hendrik komt van nature bij ons voor, hoewel hij nu
redelijk zeldzaam geworden is. Hij zou al duizenden jaren op verschillende plaatsen geteeld worden, op andere plaatsen wordt hij als onkruid beschouwd. De naam is vermoedelijk uit het Duits overgenomen. De plant dook vaak spontaan op in de buurt van huizen en werd gezien als de -belichaming van goede geesten, die men in het Duitse taalgebied
‘Heinrich’ of ‘Heinz’ noemde. Vroeger werd deze groente vaker geteeld. Brave Hendrik verloor echter de strijd met diepvriezers en spinazie – op culinair vlak gelijkaardig maar commercieel interessanter: makkelijker machinaal te oogsten én langer te bewaren, een noodzaak in de lange keten boer-veiling-groothandel-supermarkt-consument.
Brave Hendrik komt vroeg in het voorjaar op, in maart kan er al geoogst worden. Dit was vroeger een groot voordeel: als de wintervoorraad stilaan uitgeput was, kon je je honger stillen met de brave hendrik.
De betere bewaarmethodes, industriële teelt het hele jaar rond en verregaande globalisering deed dit voordeel teniet.

GEBRUIK De bladeren kunnen gebruikt worden als spinazie. In jonge toestand is rauw verwerken in salades ook een mogelijkheid. De jonge scheuten kunnen, al dan niet gebleekt, als asperge verwerkt worden (de Engelstalige benaming is niet voor niets ‘poor-man’s aspergus’). Enkele minder bekende toepassingen: de bloemknoppen kunnen als (erg kleine) brocolli’s bereid worden en in de Balkan zou er van de wortel een pasta gemaakt worden, die in de buurt van pindakaas zou komen.

details BASTARD #03
  • a.k.a.: poor-man’s asparagus
  • LAT. NAAM: chenopodium bonus-henrius
  • FAMILIE: ganzenvoetfamilie
  • OORSPRONG: West-Europa
  • SCHENKER: Stijn Derammelaere