Caroline Verbrugghe had al van twee kerkstoelen – geschonken door Campus Sint Willebrord/Heilige familie in Berchem wegens renovatie van de kapel – een ladder gemaakt. De resterende delen, de zittingen en de voorste poten, lagen in een hoekje van het atelier te verstoffen. Tot Dries ze opmerkte tijdens het maken van het object ‘If it ain’t fixed than why try to break it’. Hij had het idee om de trapeziumvormige zitting en de voorste poten te spiegelen, waardoor de vorm van een strik ontstond. De stofferingen vond hij zo lelijk dat hij de zittingen omdraaide. Caroline nam de stoffering op zich. Hiervoor gebruikte ze zwart en groen leder dat ze met een fluogele draad bestikte.

 

De bedoeling is dat twee mensen tegen elkaar komen te zitten – rug aan rug. Twee oude kerkstoelen worden een alternatieve biechtstoel – we blijven in de kerkelijke sfeer. Mensen kunnen tegenover elkaar hun verhaal doen, maar zonder elkaar te zien. Dat dit spannende interacties zal opleveren, behoeft geen betoog.

 

Dries heeft sinds zijn eerste deelname een traditie opgebouwd om met ‘kerkelijke’ objecten aan de slag te gaan. Tijdens de eerste editie in Troubelyn stak hij met zijn biechttafel het biechten in een modern kleedje. Tijdens dezelfde editie maakte hij ook een biechtstoel uit een skateboard. Tijdens ONBETAALBAAR in Vooruit verwerkte hij een rode pluche theaterstoel tot pauselijke troon. Tijdens de editie werd hij geïnspireerd door kerkstoelen. Een ander ontwerp van hem is ‘Preaching to the choir’.

  • maker: Dries Warlop en Caroline Verbrugghe