Het zitvlak van deze bank bestaat uit twee aan elkaar bevestigde planken is vervaardigd uit Basralocus hout en werd geschonken door BOSQ. Dit hout werd vroeger gebruikt voor meerpalen wegens zijn hoge gehalte aan silica, een stof die verhindert dat het hout wordt aangevreten door organismes die in het water leven. Daarom is dit hout na decennia in het water nog steeds intact. Toen de stad Willebroek de meerpalen liet vervangen door betonnen versies kocht BOSQ ze over. BOSQ gebruikte dit hout voor projecten die waren gelinkt aan de oorspronkelijke functie van de palen, zoals voor de inrichting van een Vissersrestaurant.

De spijlen, waaruit de rugleuning vervaardigd is, zijn afkomstig uit het atelier van de vader van Ann Vangenechten. Hij is ook meubelmaker, en recupereerde de spijlen uit een failliet gegane meubelfabriek. De pootjes en de ornamenten van de bank zijn gemaakt uit oude rugleuningen van zetels, gerecupereerd uit de Schoenmaeker fabriek, waar deze sierlijke componenten met de hand werden gebeiteld- een toonbeeld van vakmanschap.

 

De traditionele Mechelse meubelindustrie was de voornaamste inspiratiebron voor dit ontwerp. Deze is zichtbaar in de ornamenten – die werden wit geschilderd – aan de bovenzijde van de bank en in de pootjes. Het ontwerp draait rond samenhorigheid en individualiteit: de ornamenten bovenaan de rugleuning creëren de illusie dat er drie afzonderlijke zitplaatsen zijn, en toch is er samenhang. Het samenbrengen van alle verschillende componenten was dan ook de grootste uitdaging bij het creëren van dit ontwerp.

details
  • afmetingen: 90 x 222 x 46
  • makers: lisse van cauwenberge & sam goyvaerts