De twee eiken handvaten, gerecupereerd uit De Schoenmaeker fabriek, waren de startobjecten van deze handtas. Op basis daarvan werden de andere materialen gekozen. Anns oog viel op een klassieke stof waarmee zetels worden overtrokken en die in vroegere tijden razend populaire was. Botticelli, zo heet de stof, was zeer duur materiaal omwille van de speciale weeftechniek, die ook werd gebruikt in de tapijtweverij en die wordt gekenmerkt door het reliëf in de stof. De afgebeelde figuren – vaak bloemen – lijken als het ware bovenop de stof te liggen. De voering, van een oudroze fluweelachtige stog, geeft een warme, speelse touch aan het geheel. Binnenin naaide Ann nog een zijvakje, waarin dezelfde Botticelli-stof terugkeert.

De stof en de houten handvaten werden aan elkaar gehecht met lijm en met fijne nageltjes die op gelijke afstand van elkaar in het hout werden genageld. Ann liet zich daarvoor adviseren door meubelstoffeerder Rudy Van Rompaey.

 

Het leder en de bloemenstof werden geschonken door Cammers, een Mechelse fabrikant van zetels. In 1934 behelsde het atelier van Cammers niets meer dan een naaimachine, een schaar en een hamer. Vandaag is dit bedrijf uitgegroeid tot een bloeiende onderneming. Nnof, of Nearly New Office Facilities, is één van hun grootste klanten. Nnof transformeert op een ecologische manier de oude kantoormeubelen van bedrijven tot ‘bijna nieuwe meubels’. De handtas heeft de vorm van de goede, oude, super ruime dokterstas waarin je een eindeloze hoeveelheid spullen kwijt kan.

 

Extra weetje: Ann heeft haar beide vingers bij het slijpen van de handvaten ernstig bezeerd – met goede afloop weliswaar dankzij een bezoek aan de spoed. Om maar te zeggen: sommige ontwerpen komen letterlijk met bloed, zweet en tranen tot stand.

details
  • afmetingen: 40 x 50 x 30
  • maker: ann van genechten