Xander is een impulsief ontwerper die de ruwheid koestert. Een metalen ziekenhuiskastje uit de jaren ’50 haalde hij uit de stock van ONBETAALBAAR omwille van z’n prachtige patine: de oorspronkelijke gele verf is bespat met roestvlekken en gedeeltelijk weggeschuurd door iemand die blijkbaar van half werk hield.

Op dit meubel vierde hij zijn tomeloze energie bot. Hij zaagde het bovenstuk mét lade af, kantelde het naar achteren en laste het in die positie ruwweg weer vast aan de kast. De witte plastic kuip van een, tja, kuipstoel monteerde hij er bovenop. Omwille van de stabiliteit plaatste hij tussen kast en stoel twee ruwe plankjes die hij uit een zak met afvalhout viste. De kastdeur en lade bevinden zich niet vooraan maar aan de linkerzijde van de stoel.

‘Alles is ruw aan deze schrootstoel’, luidt het. En zo heeft Xander het graag. De naam van het ontwerp is ontleend aan een associatie met het ziekenhuiskastje. Voor wie de film ‘One Flew Over the Cuckoo’s Nes’ nog niet zag: bekijk hem en u snapt het verband.